7.CD 5607 Sayılı Kanunu'na Aykırılık / Eksik İnceleme ve Yetersiz Gerekçeyle Karar Verilmesi

Daire/Kurul
7. Ceza Dairesi
Esas No
2018/446
Karar No
2018/1024
Karar Tarihi
8 Şub 2018

Yargı Kararları

Tanınmış Üye
Yönetici
Admin
Kayıtlı Üye
Katılım
13 Ocak 2018
Mesajlar
527
Beğeniler
1
Puanları
18
Konum
Ankara
Web sitesi
www.yargikararlari.net
#1
5607 Sayılı Kanuna Aykırılık / Eksik İnceleme ve Yetersiz Gerekçeyle Karar Verilmesi

Suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediğine göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi.

Hükümlülük, müsadere, tasfiye, nakil aracının iadesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz incelemesinde; Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun .... sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından; incelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 07/09/2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 17/09/2014 olduğu, Dairemizin ... sayılı dosyası üzerinden daha önce incelenerek bozulmasına karar verilen aynı mahkemenin ... sayılı dosyasında sanık ...'e atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 23/08/2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 17/09/2014 olduğu, anılan dosyada sanığın eyleminin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, anılan dosyanın incelenip, gerektiğinde birleştirilerek sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve haklarında TCK.nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi; sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz incelemesinde; 5607 sayılı Yasanın 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/5 ve 3/10. maddelerindeki düzenlemeler dikkate alınıp temel cezaların buna göre belirlenmesi gerekirken doğrudan 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesine göre belirlenmesi, 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde fıkrası gereğince, adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının kararda belirtilmemesi, sanık ...'ün aracı kiraladığını belirtmesine rağmen bu hususta dosyaya herhangi bir belgenin sunulmadığı, araç üzerinde daha önce de benzer bir kaçakçılık eylemi nedeniyle tedbir bulunduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 54/3. maddesine göre müsaderesinin hakkaniyete de aykırı olmayacağı anlaşılmakla malen sorumlu ... dinlenip aracın fiilen kime ait olduğu tespit edildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde nakil aracının iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ..., sanık ... ile müdafii ve katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (Yargıtay 7. Ceza Dairesi ESAS 2018/446 KARAR 2018/1024)
 
Son düzenleme:
Üst