3.CD HAGB Kararı İçin En Azından Hastaneye Gidiş Geliş Masraflarının Ödenmesi Yönünde Bir Çaba Sarf Edilmesi Gereki

Daire/Kurul
3. Ceza Dairesi
Esas No
2018/893
Karar No
2018/2129
Karar Tarihi
14 Şub 2018

Yargı Kararları

Tanınmış Üye
Yönetici
Admin
Kayıtlı Üye
13 Ocak 2018
714
4
18
Ankara
www.yargikararlari.net
#1
HAGB Kararı İçin En Azından Hastaneye Gidiş Geliş Masraflarının Ödenmesi Yönünde Bir Çaba Sarf Edilmesi Gerekir

(Yargıtay 3. Ceza Dairesi ESAS 2018/893 KARAR 2018/2129)

Basit yaralama suçundan sanık İ. D.'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, dair Bolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2015 tarihli ve 2015/155 esas, 2015/265 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 03.01.2018 tarih ve 2017/12166 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.01.2018 tarih ve 2018/1777 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Bolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2015 tarihli ve 2015/155 esas, 2015/26 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarihli ve 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun’un 6. fıkrasının (c) bendinde belirtilen zararın, maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, ancak söz konusu maddi zararın da hakimin basit bir araştırma ile saptayabileceği zarardan ibaret bulunduğu, manevi zarar ile fazlaya ilişkin maddi zararlar için hukuk mahkemesinde dava açmanın mümkün bulunduğu, kasten yaralama suçunda doğrudan tazmini gereken maddi bir zarar olmaması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 6. fıkrasının (c) bendinde belirtilen zararın tazmini şartının somut olayda aranmaması gerektiği nazara alındığında, katılanın maddi zararlarının karşılanmadığı gerekçesi ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 gün 842-100;10.04.2012 gün 479-145 ve 08.05.2012 gün 449-186 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; sanığın mağdura yönelik eylemi neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu; bununla ilgili katılan tarafından sarf edilen en azından hastaneye gidiş geliş masraflarının ödenmesi yönünde herhangi bir çaba sarf edilmediği, katılan M. A.’nın da duruşmadaki beyanında olay nedeniyle maddi zararının bulunduğunu belirttiği, bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından olduğu kabul edilen suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi şartının yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Açıklanan bu nedenlerle mahkemenin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE; 14.02.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.