2.CD Sanığın Malın Teslimini Engellemek Maksadıyla Silahla Tehdit Ettiğine İlişkin Bir Delil Mevcut Olmadığından

Daire/Kurul
2. Ceza Dairesi
Esas No
2014/35499
Karar No
2017/5520
Karar Tarihi
15 May 2017

Yargı Kararları

Tanınmış Üye
Yönetici
Admin
Kayıtlı Üye
13 Ocak 2018
686
1
18
Ankara
www.yargikararlari.net
#1
Sanığın Malın Teslimini Engellemek Maksadıyla Silahla Tehdit Ettiğine İlişkin Bir Delil Mevcut Olmadığından Eylemlerin Ayrı Ayrı Hırsızlık ve Silahla Tehdit Suçunu Oluşturduğu

(Yargıtay 2. Ceza Dairesi Esas 2014/35499 Karar 2017/5520)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriği, mağdur ve tanık anlatımları ve bilirkişi raporuna göre; sanığın mağdur Ö...'in boynunda takılı olan altın kolyeyi çekerek alıp kaçtığı sırada, mağdur Ö...'in bağırması üzerine, olayı gören mağdurlar H... ve E...'in sanığı kovalayarak yakalamaya çalışırken sanığın, adı geçen mağdurlara bıçağı göstererek ve sağa sola doğru sallayıp tehditte bulunması ve yine mağdur Ö...'in beyanında da belirtildiği üzere, suça konu kolyenin çevredeki vatandaşlarca mağdura teslim edildiğinin, sanığın mağdurlar H... ve E...'e bıçağı göstererek mağdurları tehdit ettiği sırada sanığın üzerinde kolye bulunduğuna ve dolayısıyla malın teslimini engellemek maksadıyla silahla tehdit ettiğine ilişkin dosya kapsamında bir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, oluş ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin kabul ve uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki suçun bütünüyle yağma suçunu oluşturduğu yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.05.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.